Top

'கட்டாய தடுப்பூசி, தனிமைப்படுத்தலுக்கு அஞ்சி கிராம மக்கள் தங்களுக்கு கோவிட்-19 இருப்பதை மறைத்தனர்'

பெருந்தொற்றின் இரண்டாவது அலை கிராமப்புற இந்தியாவை தாக்கத் தொடங்கிய நிலையில், பொது சுகாதார அமைப்பின் மீதான அவநம்பிக்கை மற்றும் கட்டாய தனிமைப்படுத்தல், தடுப்பூசி போடுவது குறித்த பயம் போன்ற காரணங்களால், கிராமமக்கள் தங்களுக்கு கோவிட் -19 தொற்று இருப்பதை வெளியே தெரிவிப்பதில்லை என்று, இரண்டு மருத்துவர்கள் எங்களிடம் கூறுகிறார்கள். தவறான தகவல்களை எதிர்கொள்வதற்கும், கிராமப்புற சுகாதார உள்கட்டமைப்பில் உள்ள இடைவெளிகளைக் குறைப்பதற்கும் வழிகளையும் அவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

கட்டாய தடுப்பூசி, தனிமைப்படுத்தலுக்கு அஞ்சி கிராம மக்கள் தங்களுக்கு கோவிட்-19 இருப்பதை மறைத்தனர்
X

மும்பை: கோவிட் -19 வழக்குகளின் எண்ணிக்கை இந்தியா முழுவதும் குறைந்து வருகிறது, சில பகுதிகளில் கட்டுக்குள் உள்ளன, ஆனால் நகர்ப்புற இந்தியாவைப்போல், கிராமப்புறங்களில் குறைவதில் வேகம் இல்லை. சில எண்ணிக்கை, குறிப்பாக அறிக்கை தயாரிப்பதன் தரம் நன்றாக இல்லாத பகுதிகளில், ஒரு மேகத்தின் கீழ் உள்ளன. மாதிரி ஆய்வின் அடிப்படையில் 2021 மே மாதத்தில் கிராமப்புற மாவட்டங்களில் கோவிட் -19 இறப்புகளில் கிட்டத்தட்ட 52% மற்றும் புதிய வழக்குகளில் 53% காணப்பட்டதாக சமீபத்திய அறிவியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மைய அறிக்கை தெரிவித்துள்ளது. கிராமப்புற மாவட்டங்களில் உள்ள சமூக சுகாதார மையங்களுக்கு 76% அதிகமான மருத்துவர்கள், 56% அதிகமான ரேடியோகிராஃபர்கள் மற்றும் 35% அதிகமான ஆய்வக தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் தேவைப்படுவதாகவும் இது கூறியுள்ளது, இது பிரச்சினையின் தன்மை மற்றும் அளவை விளக்குகிறது.

கிராமப்புறங்களில் கடினமான மற்றும் மென்மையான உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்த இந்தியா என்ன செய்ய முடியும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள, இந்த சவால்களில் சிலவற்றைச் செய்து வரும் இரண்டு மருத்துவர்களுடன் பேசினோம். பெங்களூருவைச் சேர்ந்த ஆலோசகர் நுரையீரல் நிபுணரான ரஜனி பட், நியூயார்க்கில் உள்ள ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் மருத்துவக் கல்லூரியில் முதுகலைப் பட்டதாரி மற்றும் நுரையீரல் நோய்கள் மற்றும் சிக்கலான பராமரிப்பு மருத்துவத்தில் அமெரிக்க மருத்துவ வாரியம்-சான்றளிக்கப்பட்ட மருத்துவர் ஆவார். உதய்பூரை சேர்ந்த பவித்ரா மோகன், அடிப்படை சுகாதாரச்சேவைகளின் இணை நிறுவனர் ஆவார், இது லாப நோக்கற்றது, இது தெற்கு ராஜஸ்தானில் முதன்மையாக செயல்பட்டு வருகிறது. டெல்லி பல்கலைக்கழகத்தில் எம்.பி.பி.எஸ் மற்றும் எம்.டி மற்றும் வட கரோலினா பல்கலைக்கழகத்தில் பொது சுகாதாரத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். சமூக அடிப்படையிலான ஆரம்ப சுகாதார மற்றும் ஊட்டச்சத்து ஆகியவற்றில் அவர் விரிவாக பணியாற்றியுள்ளார்.

// வீடியோ //

திருத்தப்பட்ட பகுதிகள்:

டாக்டர் மோகன், கோவிட் -19 இரண்டாவது அலையை கடந்த இரு மாதங்களில் நீங்கள் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, ​​வைரஸின் நடத்தை மற்றும் மக்களின் குறிப்பாக கிராமப்புற இந்தியாவில் மக்களின் பதில் குறித்து உங்களால் என்ன சொல்ல முடியும்?

பவித்ரா மோகன்: கடந்த அலைகளுடன் ஒப்பிடும்போது இந்த அலைகளில் வைரஸ் மிக வேகமாக பரவியுள்ளது என்பது ஒரு விஷயம், நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற, அல்லது கிராமப்புற மற்றும் தீவிர கிராமப்புற மற்றும் பழங்குடி பகுதிகளுக்கு இடையே எந்தவிதமான பிளவுகளும் ஏற்படவில்லை. [தொலைதூர] பகுதிகளில் இந்த தொற்று பரவியுள்ளது, இது கடந்த முறை இல்லை. எனவே சில வழிகளில், இது உண்மையில் ஆழமான கிராமப்புற மற்றும் பழங்குடி பகுதிகளுக்கான முதல் அலை. கடந்த ஆண்டு, அவர்களுக்கு எந்த அலையும் இல்லை, இது பெரும்பாலும் நகர்ப்புறங்களுடன் மட்டுமே கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. புலம்பெயர்ந்தோர் திரும்பி வரத் தொடங்கியபோது சில பரவல்கள் நிகழ்ந்தன. ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு [நாடு தழுவிய ஊரடங்கு ], அவர்கள் திரும்பி வர அனுமதிக்கப்பட்டபோது, ​​ஒரு சிறிய எழுச்சி ஏற்பட்டது, ஆனால் அது உண்மையில் ஒரு அலை அல்ல, அது ஒரு சிறிய சிற்றலையாக இருக்கலாம்.எனவே [தீவிர கிராமப்புறங்களுக்கு], இது உண்மையில் இது முதலாவது முழு அலை. இந்த நேரத்தில் வைரஸ் மேலும் மேலும் ஆழமாக பரவியுள்ளது மற்றும் நகர்ப்புற, கிராமப்புற அல்லது பழங்குடியினரின் என்ற எந்த எல்லைகளையும் இது பார்க்கவில்லை.

மக்கள் [இரண்டாவது அலைக்கு] பதில் அளித்த விதம் மிகுந்த அச்சத்தாலும், பொது சுகாதார அமைப்புகளின் மீதான அவநம்பிக்கையினாலும் வழிநடத்தப்பட்டுள்ளது. பயம் மற்றும் அவநம்பிக்கை ஆகியவற்றின் கலவையானது மக்கள் வீட்டுக்குள்ளேயே தங்கியிருக்கும் சூழ்நிலைக்கு வழிவகுத்தது என்று நான் நினைக்கிறேன். அவர்கள் சுகாதாரச்சேவையை அணுக வெளியே செல்ல மாட்டார்கள், குறிப்பாக பொது சுகாதார அமைப்புகளில் இருந்து அல்ல. அவர்கள் நெருக்கமாகக் கிடைக்கக்கூடியவற்றில் இருந்து கவனிப்பார்கள், ஆனால் பொதுவாக பொது சுகாதார அமைப்புகளைத் தவிர்த்தார்கள். நாங்கள் பணிபுரியும் பகுதிகளில் இதுதான் நிலவரம். இதே போன்ற கிராமப்புற மற்றும் பழங்குடிப் பகுதிகளில் பணிபுரியும் மற்றவர்களிடம் இருந்தும் இதே போன்ற விஷயங்களை நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.

அவநம்பிக்கை அதன் தோற்றத்தை [எங்கே] கொண்டிருந்தது? பொதுவாக, கிராமப்புறங்களில் பொது அமைப்பின் மீது அவநம்பிக்கை நிலவுகிறது, சேவைகள், குறிப்பாக நோய் தீர்க்கும் சேவைகள், பதிலளிக்கவில்லை என்ற உண்மையால் ஓரளவு வழிநடத்தப்படுகிறது. வலுவான பொது சுகாதார அமைப்புகள் எங்கிருந்தாலும், அது அப்படி இல்லை. அதிக நம்பிக்கை உள்ளது, அது தொடர்ந்தது.

[அவநம்பிக்கை] கடந்த ஆண்டு மக்கள், குறிப்பாக நகரங்களில் இருந்து திரும்பி வந்தவர்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு பலவந்தமாக தனிமைப்படுத்தப்பட்டபோது, ​​இது அரசாங்கத்திற்கும் பொது சுகாதார அமைப்புகளுக்கும், குறிப்பாக நோய்க்கும் ஒரு அச்சத்திற்கு வழிவகுத்தது. [பயம் என்னவென்றால்] உங்களிடம் கோவிட் -19 இருப்பதாகக் கூறினால் அல்லது நோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டால், நீங்கள் விலக்கி வைக்கப்படுவீர்கள். இது நிச்சயமாக சமூக ஊடகங்கள், செய்திகள் மற்றும் மக்கள் இறக்கும் அறிக்கைகள் மற்றும் அனைத்து வகையான கட்டுக்கதைகள் மற்றும் தவறான கருத்துக்களும் சமூக ஊடகங்கள் மூலம் பரப்பப்படுகின்றன. ஆனால் அதன் வேர்கள் அவநம்பிக்கையிலும், தனிமைப்படுத்தப்பட்டு தனிமைப்படுத்தப்படும் என்ற அச்சத்திலும் உள்ளன.

மேலும், இந்த முறை, இரண்டாவது அலை தொடங்குவதற்கு முன்பு ஜனவரி மாதம் தடுப்பூசி போடும் பணி தொடங்கியபோது, ​​ஆரம்பத்தில் தடுப்பூசி தயக்கம் கொண்டவர்களிடையே தடுப்பூசியை ஊக்குவிக்க வற்புறுத்தல் பயன்படுத்தப்பட்டது. நீங்கள் ஒரு புதிய தடுப்பூசியை அறிமுகப்படுத்தும்போது [தயக்கம்] அசாதாரணமானது அல்ல, குறிப்பாக பெரியவர்களுக்கு. தடுப்பூசி தயக்கம் அனைத்து மக்களிலும் பொதுவானது. ஆனால் மக்கள் வற்புறுத்தப்பட்டதால், அவர்கள் தடுப்பூசி எடுத்துக் கொள்ளாவிட்டால், உங்கள் பெயர் முதியோர் ஓய்வூதியத்தில் இருந்து அல்லது பொது விநியோக முறையில் இருந்து அகற்றப்படும் என்று கூறியதால் அவநம்பிக்கை அதிகரித்தது. அந்த அவநம்பிக்கை, பயத்துடன் சேர்ந்து, மக்கள் வீட்டுக்குள் தங்கியிருக்கும் சூழ்நிலைக்கு வழிவகுத்தது. நோயைப் பற்றி எதையும் வெளிப்படுத்தலாம் அல்லது ஒரு பொது சுகாதார முறைக்குச் செல்வார்கள் என்று அவர்கள் அஞ்சினர், எந்தவொரு சந்தர்ப்பத்திலும் அவர்களுக்கு வரம்புக்குட்பட்ட அணுகல் அல்லது பதில் இருந்தது. இது சிறிது தாமதம் அல்லது கவனிப்பு இல்லாததற்கு வழிவகுத்தது. மரணங்கள் நிகழ்ந்த போதும், ஏராளமானோர் வீட்டுக்குள்ளேயே இருந்தனர். அவர்கள் நழுவத் தொடங்கியபோது, ​​தொலைதூர நகரத்தில் உள்ள ஒரு அரசு மருத்துவமனைக்குச் செல்வதை விட, அவர்கள் இருந்த இடத்திலேயே தங்க விரும்புகிறார்கள். ஒரு பெரிய மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற போதுமான பணம் இல்லாதது, தூரத்தில் இருப்பதும், எப்போதும் இருந்த கட்டமைப்பு சிக்கல்கள் நிச்சயமாக உள்ளன. ஆனால், அத்துட பயம் மற்றும் அவநம்பிக்கையும் சேர்ந்து கொண்டது.

அப்படியானால், மக்கள், பொது சுகாதார அமைப்புக்குச் சென்று ஒரு படுக்கையோ அல்லது ஆக்ஸிஜன் தேவையிருந்தால் பெற்றிருக்கலாம், ஆனாலும் அவர்கள் செல்லவில்லையா?

பவித்ரா மோகன்: அது சரி. இங்கே இரண்டு காட்சிகள் உள்ளன. ஒன்று, லேசான தொற்றுநோய்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், எந்தவொரு [வசதிக்கும்] செல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை, ஆனால் வீட்டு அளவில் கோவிட் -19 ஐ நிர்வகிக்க அல்லது அவர்கள் தங்களை தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளும் ஒரு அமைப்பில் ஆதரவு, ஆலோசனை மற்றும் மருந்துகள் தேவை. வீட்டு பராமரிப்புக்கான ஆலோசனைகளையும் ஆதரவையும் அணுகுவது கூட அவர்கள் எதிர்த்த ஒன்று, ஏனெனில் அவர்கள் கோவிட் -19 நேர்மறை என்று கண்டறியப்படுவார்கள், எனவே தனிமைப்படுத்தப்பட்டு குடும்பத்தில் இருந்து பிரிக்கப்படுகிறார்கள். ஏ.என்.எம் அல்லது ஆஷா போன்ற முன்னணி அரசு சுகாதார ஊழியர்கள் தங்கள் வீடுகளுக்குச் செல்லும்போது கூட, அவர்கள் ஒதுக்கி வைக்கப்படுவார்கள், [அவர்களின் நோயை] வெளிப்படுத்த மாட்டார்கள், மேலும் கொடுக்கப்பட்ட மருந்துகள் அல்லது ஆலோசனையைப் பெறவும் விரும்ப மாட்டார்கள்.

இரண்டாவது சூழ்நிலையில், மக்கள் மிதமான அல்லது கடுமையான நோய்வாய்ப்பட்டு மருத்துவமனையை அடையக்கூடிய நிலையில், ஒரு மருத்துவமனைக்குச் செல்வதற்கான முழு அச்சமும் மிகப்பெரியது. கிராமப்புறங்களில் உள்ள ஒரு மருத்துவமனையில் படுக்கைகள், அல்லது ஆக்ஸிஜன் போன்றவற்றைக் கேட்கும் நபர்களின் படங்களை நீங்கள் ஏன் பார்க்கவில்லை என்று [மக்கள்] சொல்லும் ஒரு விவாதத்தில் நான் இருந்தேன். காரணம், அவர்கள் மருத்துவமனைகளை அடையவில்லை, பெரும்பாலும் கடுமையாக நோய்வாய்ப்படுவார்கள் [மேலும்] குணமடைவார்கள் அல்லது வீட்டிலேயே இறந்துவிடுவார்கள்.

டாக்டர் பட், இந்த சூழலில் உங்கள் அனுபவங்கள் மற்றும் நீங்கள் பணிபுரியும் கோவிட் -19 டூல்கிட் அல்லது வளங்களைப் பற்றி எங்களிடம் கூறுங்கள்.

ஆர்.பி: கிராமப்புற சுகாதார அமைப்பிற்கு பயனுள்ளதாக இருக்கும் அறிவியல் அடிப்படையிலான நெறிமுறைகளை செயல்படுத்துவதில் நாம் எதிர்கொள்ளும் சவால்களில் வரும் அனைத்து தொடர்புடைய புள்ளிகளையும், டாக்டர் மோகன் எழுப்பியுள்ளார். உள்கட்டமைப்பு இல்லாமை, மனிதவளம் மற்றும் பயிற்சி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பல சவால்கள் உள்ளன. அவநம்பிக்கை மற்றும் தவறான தகவல்களின் பிரச்சினை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இது கிராமப்புறங்களில் மட்டுமல்ல, நகர்ப்புறங்களிலும் மிகப்பெரிய பிரச்சினையாக இருந்து வருகிறது. வதந்தி பரப்புதல் மற்றும் பழங்கதை மற்றும் பொய்யானவை சிறந்த விஞ்ஞான ஆதாரங்களை விட மிக வேகமாக பரவுவதை நாங்கள் கண்டிருக்கிறோம்.

அதை எதிர்கொள்ளும் பொருட்டு, எங்களில் ஒரு குழு ஒன்று சேர்ந்து, ஸ்வஸ்த் சமூக அறிவியல் கூட்டணியை உருவாக்கியுள்ளது. மருத்துவர்கள், விஞ்ஞானிகள், சுகாதார பொருளாதார வல்லுநர்கள் மற்றும் பொது சுகாதாரம் அல்லது உலக சுகாதாரத்தில் அனுபவம் உள்ளவர்களுடன் களத்தில் உள்ள மருத்துவர்கள் மற்றும் பயிற்சியாளர்களின் முயற்சியாக இது பிறந்தது. கிராமப்புறங்களில் சிறந்த நடைமுறைகளை எவ்வாறு மிகவும் பயனுள்ள வகையில் செயல்படுத்த உதவுகிறது என்பதற்கான இந்த சவால்களை எதிர்கொள்ள இது முயல்கிறது. ஒரு சவால் என்னவென்றால், ஆதாரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட மருந்து நடைமுறைகளை நாம் கொண்டு வரும்போது, ​​இவை சில நேரங்களில் சிறந்த வசதிகளை அணுகக்கூடிய பகுதிகளில் வடிவமைக்கப்படுகின்றன. எனவே, நீங்கள் ஒரு கட்-ஆஃப் புள்ளியைக் கூறுகிறீர்கள், [ஆக்ஸிஜன்] செறிவு நிலை, இதற்காக ஒருவர் மருத்துவமனையின் கவனத்தைத் தேட வேண்டும். கிராமப்புறங்களில் ஒரு பின்னடைவு நேரம் இருக்கிறது என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும், அங்கு அந்த மருத்துவ சிகிச்சையை அடைய ஆறு முதல் எட்டு மணி நேரம் ஆகலாம். கிராமப்புறங்களில் மக்கள் வைத்திருக்கும் நேரக் கட்டுப்பாடுகளை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள ஒருவர் ஆதார அடிப்படையிலான வழிகாட்டுதல்களையும் நெறிமுறைகளையும் மாற்றியமைக்க வேண்டும். பின்னர் கிடைக்கும் வழிமுறைகள் உள்ளன. சமூகத்தில் உள்ள ஆஷா மற்றும் ஏ.என்.எம் தொழிலாளர்களுக்கு, மக்கள் எளிதில் நம்பக்கூடிய ஒரு வழிமுறை இதுதானா?

கிடைக்கும் வளங்கள் என்ன? கிராமப்புறங்களில் அதிகரித்து வரும் கோவிட் -19 எண்ணிக்கைகளுக்கு விடையிறுக்கும் வகையில், பொருள், வளங்களை வழங்குவதன் மூலம், சமூக சுகாதார நிறுவனங்கள், இலாப நோக்கற்ற நிறுவனங்கள் மற்றும் தொண்டு நிறுவனங்கள் அரசாங்க சுகாதாரச்சேவைகளின் உதவிக்கு வருவதை நாங்கள் கண்டிருக்கிறோம். இந்தியாவில் மனிதவளமும் பயிற்சியும் இல்லை என்று குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். அதற்காக, கிராமப்புற சுகாதாரச்சேவைகளில் உள்ளவர்களுக்கு எளிதில் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய மற்றும் அணுகக்கூடிய கருவித்தொகுப்புகளை (டூல் கிட்) நாம் செய்ய விரும்புகிறோம். இது உண்மையான அர்த்தத்தில் ஒரு கூட்டணியாகும், ஏனென்றால் டாக்டர் மோகனை போன்ற களத்தில் தீவிர அனுபவம் வாய்ந்த பயிற்சியாளர்களால், நாங்கள் வழிநடத்தப்படுகிறோம். அவர்களிடம் இருந்து நாம் பெறும் தரவின் சவால்களின் பின்னூட்டத்தை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டது, இந்த சிக்கல்களை எதிர்கொள்ள எங்களுக்கு உதவக்கூடிய சில பயிற்சி தொகுதிகளை நாங்கள் உருவாக்க முடிகிறது.

நீங்கள் கவனம் செலுத்தும் முக்கிய தகவல்தொடர்பு பகுதிகளை விளக்க முடியுமா? இந்த டூல் கிட் இந்தியா முழுவதும் ஒரே மாதிரியாக பொருந்துமா அல்லது நீங்கள் மாற்றியமைக்க வேண்டிய வேறு சூழ்நிலைகள் உள்ளதா?

ஆர்.பி.: இந்தியாவின் அனைத்து பகுதிகளுக்கும் உலகளாவிய மற்றும் பொருந்தக்கூடிய சில பகுதிகள் நிச்சயமாக உள்ளன. மகாராஷ்டிரா, அல்லது நாகாலாந்து, அல்லது தமிழ்நாடு அல்லது கர்நாடகாவில் இருந்து வந்தவர்களாக இருந்தாலும், களத்தில் பயிற்சி பெற்றவர்களுடன் நாங்கள் நடத்திய உரையாடல்களில், சில சவால்களும் நடைமுறைகளும் ஒரே மாதிரியாகவே இருக்கின்றன.

எந்தவொரு தீங்கு விளைவிக்கும் நடைமுறைகளையும் முதலில் அகற்றுவதை உறுதி செய்ய முயற்சிப்பதில் எங்கள் கவனம் எப்போதும் உள்ளது. ஒரு சவால் என்னவென்றால், கோவிட் -19 இல் தரப்பட்ட பல்வேறு மருந்துகள் மற்றும் பாலிஃபார்மசி நிறைய உள்ளன. கடந்த வருடத்தில் நாம் கற்றுக்கொண்டது என்னவென்றால், பழைய தங்க நிலையான நடைமுறைகள், எந்தவொரு வைரஸ் நோய்க்கும் சிறந்த துணை நடைமுறைகள், இன்னும் உண்மையாகவே இருக்கின்றன, அது அமைப்பு சமாளிக்க தயாராக உள்ளது. இது தவறான தகவல்களையும் கட்டுக்கதைகளையும் நீக்குவது மற்றும் நாம் என்ன செய்ய முடியும் என்பதைச் செயல்படுத்துவது மற்றும் களத்தில் உள்ளவர்களுடன் சிறப்பாக செயல்படுத்துவது பற்றியது.

சவால்களைப் பொறுத்தவரை, அவை உலகளாவியவை, சில உள்ளூர், சமூக நடைமுறைகளின்படி ஓரளவு நம்பிக்கை சிக்கல்கள் உள்ளூர் இருக்கும். ஆனால் அங்குதான் களத்தில் உள்ள கூட்டாளர்கள் எங்களுக்கு உதவுகிறார்கள்.

வீட்டு கண்காணிப்பு சேவைகளை வழங்க எங்களுக்கு உதவும் கருவித்தொகுப்புகள் நம்மிடம் உள்ளன, எனவே ஆஷா தொழிலாளி அல்லது சமூக சுகாதார தன்னார்வலர் தங்கள் சமூகங்களில் உள்ள குடும்பங்களுக்கு என்ன கவனிக்க வேண்டும் என்பதை அறிந்து கொள்ள உதவ முடியும், கண்காணிப்பு தொடர்கிறது மற்றும் அவர்கள் புகாரளிக்கும் மருத்துவ அதிகாரியிடம் தெரிவிக்கப்படுவதை உறுதி செய்வதற்காக நம்பிக்கையை உருவாக்குங்கள். கோவிட் -19 என்பது பெரும்பாலான நோயாளிகள் அறிகுறியற்ற அல்லது லேசான ஒரு நோயாகும். ஆகவே, அவர்களின் ஆக்ஸிஜன் செறிவு குறைந்து, மிதமான நோயால், மாவட்ட மருத்துவமனைகளில் அதிக சுமை இருந்தாலும், ஆக்ஸிஜன் மற்றும் அடிப்படை மருந்துகளை வழங்கக்கூடிய கோவிட் -19 சிகிச்சை வசதிகளைக் கொண்டிருப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளன, மேலும் நோயாளிகளுக்கு இன்னும் சிறந்த விளைவை அளிக்க அனுமதிக்கின்றன. டாக்டர் மோகன் சுட்டிக்காட்டியபடி, பயம் மற்றும் அவநம்பிக்கை காரணமாக நோயாளிகள் உதவி பெறாததை நாங்கள் காண்கிறோம் என்பது உண்மையில் ஒரு சோகமான நிலை. நாம் உரையாற்ற விரும்பும் பகுதி அது. நோயாளிகளின் ஒரு பெரிய பகுதி உள்ளது, அந்த இடைவெளியைக் குறைப்பதன் மூலம் நாம் உதவ முடியும்.

உங்களை ஆச்சரியப்படுத்திய மற்றும் உங்கள் கருவித்தொகுப்புகள் அல்லது வளங்களுக்கு பதிலாக, நாடு முழுவதும் உள்ள மருத்துவர்களுடனான உங்கள் ஆராய்ச்சி அல்லது உரையாடல்களில் இருந்து கிடைத்த கண்டுபிடிப்பை எங்களிடம் கூறுங்கள்.

ஆர்.பி: சிக்கலான மருந்துகள் அவசியம் என்று நிறைய பேர் நினைப்பது எங்களுக்கு ஆச்சரியத்தை அளித்தது. ஆனால் [கோவிட் -19 பராமரிப்பு] உண்மையில் அடிப்படைகளில் ஒட்டிக்கொள்வது பற்றி நிறைய இருக்கிறது என்பதை நாங்கள் உணர்கிறோம். இது உயிரணுக்களின் நல்ல கண்காணிப்பு பற்றியது. இது எளிய தடுப்பு நடைமுறைகள், முகக்கவசம் பற்றிய விழிப்புணர்வு, அறிகுறிகளை முன்கூட்டியே அடையாளம் காண்பது, நோயுடன் தொடர்புடைய அவச்சொல் மற்றும் பயத்தை நீக்குதல், காய்ச்சலுக்கான பராசிட்டமால் போன்ற எளிய விஷயங்களுடன் அறிகுறியை கட்டுப்படுத்துவது, ஆக்ஸிஜனை மேம்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகள் போன்ற எளிய நடைமுறைகள், இவை உண்மையில் மதிப்புமிக்க விஷயங்கள். உங்களுக்கு ஸ்டெராய்டுகள் தேவைப்படுவது ஆக்ஸிஜன் அளவு குறைவாக இருக்கும் சில நோயாளிகளுக்கு மட்டுமே என்பதை நாங்கள் அறிவோம். எனவே, அவ்வகையான தகவல்கள் கிடைப்பதை நாங்கள் உறுதிசெய்கிறோம், இந்த விலையுயர்ந்த மருந்துகள் உங்களுக்குத் தேவையில்லை என்று மக்களுக்குச் சொல்கிறீர்கள், குறைந்தளவு நோயாளிகளுக்கே இது தேவைப்படுகிறது. எங்கள் வேலையில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பகுதியாக முதலில் செய்யாத தீங்கு விளைவிக்கும் நடைமுறைகளை பிரச்சாரம் செய்வது, இந்த மருந்துகளை பரிந்துரைக்காதது. சமீபத்தில் வெளிவந்த டி.ஜி.எச்.எஸ் (சுகாதார சேவைகளின் பணிப்பாளர் இயக்குனரகம்) பரிந்துரைகளைப் பார்ப்பது உண்மையிலேயே மனதை ஈர்க்கும் மற்றும் பல தசாப்தங்களாக காலத்தின் சோதனையாக நிற்கும் சிறந்த நடைமுறைகளுக்கு மிகவும் உறுதுணையாக உள்ளது.

டாக்டர் மோகன், நீங்கள் முழு சுகாதார அமைப்பிற்கும் எதிரான ஒரு புஷ்பேக்கைக் காண ஒரு காரணம், கட்டாயத் தடுப்பூசி போடும் முயற்சி என்று நீங்கள் கூறினீர்கள். இவற்றில் சில உரிமை சார்ந்த பிரச்சினை என்று கருதினால், இது இப்போது எப்படி சாத்தியமாகிறது மற்றும் மக்களுக்கு பயனளிப்பதை விட மோசமாக பாதிக்கிறது?

பவித்ரா மோகன்: நான் சொன்னது போல், அவநம்பிக்கை ஏற்பட்டுள்ளது, இது தடுப்பூசியை மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளாத சூழ்நிலைக்கு வழிவகுத்தது, அது தங்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் என்று நினைத்து, மக்கள் தயங்கும் சூழலை உருவாக்கியதாக கருதப்படுகிறது. இது பக்க விளைவுகளின் பயம் மட்டுமல்ல, முன்கூட்டியே பாதிக்கப்படலாம் என்ற அச்சமும் தான். அங்குதான் ஒருவர் வேலை செய்யத் தொடங்க வேண்டும். சமூகங்களுடனும் குடும்பங்களுடனும் பணிபுரியும் போது நாம் கண்டவை, தடுப்பூசி பற்றிய நேர்மையான தொடர்பு, அதன் தோற்றம், அதன் மதிப்பு [அவநம்பிக்கை] உருகத் தொடங்குகிறது.

கோவிட் -19 சிகிச்சை மற்றும் தடுப்பூசி ஆகியவற்றில் நகர்ப்புற இந்தியாவில் இருந்து வேறுபட்டது என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய மற்ற பிரச்சினை. கிராமப்புறங்களில் உள்ள மக்கள் எந்தவொரு சேவையையும் அணுகுவதற்கு பெரும் தடைகள் உள்ளன: தூரத்தின் தடைகள், மறுப்பு, செலவு. ஒரு எளிய எடுத்துக்காட்டு என்னவென்றால், மக்கள்தொகை அடர்த்தி சிறியதாக இருக்கும் கிராமப்புறத்தில் தடுப்பூசி வீணடிக்கப்படுவது பற்றி நீங்கள் கவலைப்படுகிறீர்களானால், மிகச் சிலரே இப்போது தங்களைத் தடுப்பூசி போட விரும்பினால், வீணடிக்கப்படுவார்கள் என்ற பயம் காரணமாக தடுப்பூசி மறுக்கப்படுவது எதிர் விளைவிக்கும். இரண்டாவதாக, இந்த நேரத்தில், வயதுக்கு தடைகள் உள்ளன, 18 முதல் 45 வயதுடையவர்கள் அல்லது 45 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்கள் தடுப்பூசி போடுவதற்கு வெவ்வேறு வழிகள் உள்ளன. எனவே நீங்கள் இளயவராக இருப்பதால் அல்லது நீங்கள் வயதானவர் என்றால், குறிப்பிட்ட தேதியில் தடுப்பூசி கிடைக்காமல் போகலாம். மூன்றாவது தூரத்திற்கு ஒரு தடையாக இருக்கக்கூடும், அங்கு தடுப்பூசி ஆரம்ப சுகாதார நிலையத்தில் அல்லது தொலைதூரத்தில் அமைந்துள்ள துணை சுகாதார மையத்தில் மட்டுமே கிடைக்கும். எனவே அந்த சில தடைகளை நீக்குவது, அனைவருக்கும் இலவசமாக கிடைக்கச் செய்வது - முதல் கொள்கையாக இருப்பதை மறுக்காதது - பின்னர் வீணடிக்கப்படுவதையோ அல்லது செயல்பாடுகளின் செயல்திறனையோ பார்ப்பது மிகவும் முக்கியமானதாகும்.

நீங்கள் கட்டாயப்படுத்துதல் என்று சொல்வதை, ​இது ஒரு அச்சுறுத்தல் என்று மட்டுமே நான் கருதுகிறேன், ஏனென்றால் யாரும் உண்மையில் மக்களை பட்டியலில் இருந்து நீக்குவதில்லை அல்லது பொது விநியோக முறை நன்மைகளை பறிப்பதில்லை.

பவித்ரா மோகன்: எனவேதான் இவை அச்சுறுத்தல்கள். ஆனால் சிக்கல் என்னவென்றால், ஆரம்ப எதிர்ப்பு இருக்கும் சமூகங்களுடன் நீங்கள் எதையும் செயல்படுத்தக்கூடிய முக்கிய வழி, கட்டாயப்படுத்துதல் ஆகும். சில நாட்களுக்கு முன்பு போலவே, எனக்குத் தெரிந்த வேறு சில மாநிலங்களில் உள்ள நகரங்கள், நீங்கள் தடுப்பூசி போடாவிட்டால், சந்தையில் கடையைத் திறக்க முடியாது என்று சொன்னார்கள். இவை அதிகாரபூர்வ உத்தரவுகள். எனவே வற்புறுத்தல் ஒரு முதன்மை வழிமுறையாக மாறும்போது, ​​மேலும் புஷ்பேக் உள்ளது, ஏனெனில் ஒருவர் 'இது என் நலனுக்காக இருந்தால், நான் தீர்மானிப்பேன்' என்று ஒருவர் கூறுகிறார். [அச்சுறுத்தல் காரணமாக], இது ஒருவரின் நன்மைக்காக இல்லாத ஒன்று என்றும் கருதப்படுகிறது, இது வேறு யாராவது நீங்கள் பெற விரும்பும் ஒன்று.

கோவிட் -19 க்கு எதிராக இந்தியா கிட்டத்தட்ட ஆறு மாதங்களாக தடுப்பூசி போட்டு வருகிறது. ராஜஸ்தான், நீங்கள் பணிபுரியும் மற்றும் தடுப்பூசிகளின் ஒப்பீட்டளவில் அதிக விகிதத்தைக் கண்டது, அதன் பலனைக் காண வேண்டும். தடுப்பூசி போடப்பட்டவர்கள், அதைச் செய்யும்படி கட்டாயப்படுத்தப்பட்டாலும் கூட, அவர்கள் நோய்த்தொற்று ஏற்படவில்லையா அல்லது தீவிரமாக நோய்வாய்ப்படவில்லை என்பதை பார்க்க முடிகிறதா, அல்லது அவர்களால் அதை உணர முடியவில்லையா?

பவித்ரா மோகன்: அந்த கருத்து வருவது தாமதமாக உள்ளது. உதாரணமாக, சுகாதார ஊழியர்களை போல யாராவது முன்பு தடுப்பூசி போடப்பட்டிருந்தால், 'நீங்கள் வேறு தடுப்பூசி பெற்றீர்கள், நாங்கள் பெறுவது வேறு ஒன்றாகும்' என்பதுதான் புஷ்பேக். பின்னர் மக்கள் அடர்த்தி பிரச்சினை உள்ளது. குழந்தை பருவ தடுப்பூசியின் நன்மைகளைப் பார்ப்பது எளிதல்ல. ஏனென்றால், நீங்கள் 1,000 பேருக்கு தடுப்பூசி போட்டால், அவர்களில் 10 பேர் நோய்த்தொற்றை உருவாக்கி, [தடுப்பூசி] ஒரு குறிப்பிட்ட கிராமத்தில் ஐந்து பேரைப் பாதுகாத்தார்கள், நீங்கள் உண்மையில் ஐந்து தொற்றுநோய்களைத் தடுத்துள்ளீர்கள், இது குறுகிய காலத்தில் அதிகம் தெரியவில்லை. [புலனுணர்வு மாற்றத்திற்கு] நீண்ட கால தேவை, ஆனால் அது ஒருவர் செய்ய வேண்டிய நேர்மையான தொடர்பு. இந்த நேர்மையான தகவல்தொடர்பு அனுமதிக்கப்பட்ட மற்றும் பிற தடைகள் அகற்றப்பட்ட பல சந்தர்ப்பங்களில் நாங்கள் வெற்றிகரமாக இருக்கிறோம், இது ஏற்றுக்கொள்வதில் முன்னேற்றத்திற்கு வழிவகுத்தது. ஆனால் நீங்கள் அந்த மொழியைப் பேச வேண்டும், ஆனால் அதன் மொழி பொது நலனுக்காகவோ அல்லது ஒருவித அருவருப்பான நன்மைக்காகவோ அல்ல. மக்கள் அதை புரிந்துகொள்கிறார்கள். நாங்கள் பணிபுரியும் பல கிராமங்களில் இது எங்கள் அனுபவமாக இருந்தது.

டாக்டர் பட், நீங்கள் உருவாக்க முயற்சிக்கும் கோவிட் -19 வளங்களின் அளவு என்ன, அது எவ்வாறு விநியோகிக்கப்படும், அதன் செயல்பாட்டை எவ்வாறு அளவிடுவீர்கள்? உங்கள் பின்னூட்ட வழிமுறை எப்படி இருக்கும்?

ஆர்.பி: இந்த நேரத்தில், அது உருவாகும் அளவிலும், களத்தில் உள்ள பயிற்சியாளர்களிடம் இருந்தும், சமூகத்தில் இருந்தும் நாங்கள் பெற்ற ஆர்வம் குறித்து நாங்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் ஆச்சரியப்படுகிறோம். சமூக சுகாதாரம் மற்றும் ஆரம்ப சுகாதாரம் மற்றும் கிராமப்புறங்களில் பல தசாப்தங்களாக ஈடுபட்டுள்ள அனுபவமிக்க அமைப்புகளிடம் இருந்து வந்தாலும், எங்களுக்கு மிகப்பெரிய பதில் கிடைத்துள்ளது, அத்துடன் இந்த திட்டங்கள் மற்றும் அரசு சுகாதார சேவைகளுடன் மிக நெருக்கமாக ஈடுபடும் சில அமைப்புகளை உருவாக்க விரும்பும் சில விருப்பங்கள், மாவட்டங்களுடன் கூட்டுசேர்க்கும் பெருநிறுவன சமூக பொறுப்பு முயற்சிகள். நாங்கள் உரையாடல்களின் அளவு 1,000-1,800 ஆஷா தொழிலாளர்களிடையே சில சூழ்நிலைகளில் பல்லாயிரக்கணக்கான சமூக சுகாதார தொண்டர்கள் வரை எங்கும் செல்கிறது. சரியான அறிவு மற்றும் தகவல்களைக் கொண்டு மக்களை நாம் அதிகாரம் செய்ய முடிந்தால், இந்த மக்கள் தங்கள் சொந்த சமூகங்களுக்குள்ளேயே மாற்ற முகவர்களாக மாறலாம் என்ற எண்ணம். இது விஞ்ஞான தகவல்களை வடிகட்டுவது மற்றும் எளிமையாகவும் எளிதாகவும் உறிஞ்சுவதோடு மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதையும் பற்றியது. இது போன்ற ஒரு முயற்சியின் வெற்றி, இது தேவையில்லை என்று மக்கள் நினைப்பார்கள். விஷயங்கள் வியத்தகு முறையில் மோசமாக இல்லாதபோது, ​​விஷயங்கள் சரியில்லை என்று தோன்றுகிறது, அப்போதுதான் நாம் நல்ல வேலையைச் செய்துள்ளோம் என்று எங்களுக்குத் தெரியும்.

ஆனால் அது போதாது, என்ன நடக்கிறது என்பதை அளவிட விரும்புகிறோம்.எனவே தரவு கண்காணிப்பு மற்றும் மதிப்பீடு எங்கள் கருவித்தொகுப்பில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆவணங்களை நாங்கள் மிகவும் எளிமையாக வைத்திருக்க முயற்சித்தோம், எனவே இது ஆவணப்படுத்தக்கூடிய சுகாதார ஊழியரின் அன்றாட வழக்கமான செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாகும். சில சமூக சுகாதார தொண்டர்கள் மற்றும் தொழிலாளர்களுக்கு, குறைந்த கல்வியறிவு இருக்கலாம் என்ற உண்மையை நாங்கள் கணக்கில் எடுத்துள்ளோம். விரலில் ஒரு துடிப்பு ஆக்சிமீட்டரின் புகைப்படம் போன்ற ஒரு எளிய விஷயத்தை வாட்ஸ்அப் செய்தி வழியாக எடுத்து அனுப்பலாம், இது நாம் கைப்பற்றி கண்காணிக்கக்கூடிய ஒன்று. குறிக்கோள் என்னவென்றால், நாங்கள் கூட்டுசேர்ந்த கல்வி நிறுவனங்கள், டியூக் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியர் மனோஜ் மோகனனும் அவரது குழுவும் இதைக் கவனித்து வருகிறோம், என்ன தலையீடுகள் மற்றும் நாம் என்ன செய்யலாம் என்பதில் விரைவான திருப்பத்தை எங்களுக்கு வழங்க முடியும். மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டும். [மேலும் என்னவாக இருக்கும்] களத்தில் உள்ள கூட்டாளர்களிடம் இருந்து வரும் பின்னூட்டமாக இருக்கும். ஆஷா மற்றும் ஏ.என்.எம் தொழிலாளர்கள் மற்றும் அவர்களின் மருத்துவ ஒருங்கிணைப்பாளர்களுடன் மருத்துவர்கள் மற்றும் மருத்துவ அதிகாரிகள் எங்களுக்கு கருத்துத் தெரிவிப்பார்கள். நாங்கள் செல்லும்போது தேவைக்கேற்ப நிரலை மாற்றியமைக்க பின்னூட்டம் உதவும் என்பது நம்பிக்கை.

இறுதியாக, இந்தியாவில் புதிய கோவிட் -19 மருத்துவ நெறிமுறைகள் உள்ளன. இதை எப்படி நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள்? இந்த கட்டத்தில் இது ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதை நீங்கள் காண்கிறீர்களா, ஏனென்றால் வழிகாட்டுதல்கள் மற்றும் நெறிமுறைகள் வரும்போது கூட, அவை பரிமாற்றப்படாமலோ அல்லது திறம்பட பெறப்படாமலோ இருக்கலாம்?

ஆர்.பி: அந்த சவால் எப்போதும் அனைத்து வழிகாட்டுதல்கள் மற்றும் பரிந்துரைகளுடன் உள்ளன. ஆனால் சான்றுகள், ஆதரவு மற்றும் கொள்கை ஆதரவுடைய வழிகாட்டுதல்கள் எங்களிடம் இருக்கும்போது, ​​கிறிஸ்தவ மருத்துவக் கல்லூரி-வேலூர் போன்ற கல்வி நிறுவனங்களும், டி.ஜி.எச்.எஸ் போன்ற அரசு நிறுவனங்களும் ஒரே பக்கத்தில் வந்து ஒன்றாகச் சொல்லும் போது, இதுதான் சான்றுகள் காட்டுகிறது, இந்த புதிய நோயைப் பற்றி ஒரு வருடம் கற்றுக்கொண்ட பிறகு இதுதான் சிறந்த நடைமுறைகள், இது களத்தில் உள்ள மருத்துவ பயிற்சியாளர்களிடம் நாம் எடுக்கும் குரலில் அதிக பலத்தை அளிக்கிறது. ஆகவே, நீங்கள் ஒரு கிராமப்புற அமைப்பில் பயிற்சி பெற்ற ஒரு மருத்துவர் அல்லது செவிலியராக இருந்தால், 'ஆனால் நீங்கள் ஏன் எனக்கு XYZ மருந்து கொடுக்கவில்லை' என்று யாராவது சொன்னால், 'அது தீங்கு விளைவிக்கும்' என்று சொல்வதற்கு உங்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் அறிவு உங்களுக்குத் தெரியும். முதலில் யோசிக்க வேண்டாம் என்ற செய்தியை நாங்கள் முயற்சித்து எடுக்க விரும்புகிறோம்.

நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகள் மற்றும் ஸ்டெராய்டுகளின் மோசமான பயன்பாடு நோயாளிகளுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் என்பதை நாங்கள் அறிவோம். 'இது நமக்கு தீங்கு விளைவிக்காது' என்று கருதப்பட்ட சில மருந்துகள் இருப்பதால், நாம் அனைவரும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளோம் என்று நினைக்கிறேன். ஆனால், 'ஓ, இது எங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கப் போவதில்லை' என்று சொல்ல முயற்சிக்கும்போது, ​​ஒருவர் வழங்கக்கூடிய நன்மை பயக்கும் நடைமுறையில் இருந்து அது விலகிச் செல்கிறது. எனவே மிகவும் பயனுள்ளதாக இல்லாத மருந்துகளை பரிந்துரைப்பதற்கு பதிலாக, முகக்கவசம் மற்றும் தடுப்பூசி பற்றி செய்தி அனுப்புவதன் முக்கியத்துவத்தில் சமூக சுகாதார பணியாளர் கவனம் செலுத்த வேண்டும். டாக்டர் மோகன் சொன்னது போல, நமது ஆற்றல்களில் நாம் அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டும். இது தடுப்பு உத்திகள் பற்றியது. அண்டை நாடுகளில் இருந்து ஏராளமான சான்றுகள் மற்றும் ஆராய்ச்சிகள் வெளிவருகின்றன, எடுத்துக்காட்டாக வங்கதேசத்தில் இருந்து பேராசிரியர் முஷ்பிக் மொபாரக்கின் பணி, இது தடுப்பூசிகளின் பயன்பாடு மற்றும் முகக்கவசம் குறித்து கிராமப்புற சமூகங்களில் நிலவும் அவநம்பிக்கையை சமாளிக்க பாலங்களை எவ்வாறு உருவாக்குகிறோம் என்பது பற்றிய நமது நடைமுறைகளை தெரிவிக்க முடியும்.

வங்கதேச ஆய்வு என்பது முகக்கவசம் அணிவது, ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தை அல்லது ஒரு கிராமத்தை தத்தெடுப்பது மற்றும் முகக்கவசம் அணிய அவர்களை ஊக்குவிப்பது பற்றியது, இல்லையா?

ஆர்.பி: நிச்சயமாக. முகக்கவசங்களை அணிவது மட்டும் போதாது, ஆனால் அவற்றை சரியான முறையில் பயன்படுத்துகிறோம். டாக்டர் மோகன் சொல்வது போல் செய்தி அனுப்புவது மிகவும் முக்கியமானது. நீங்கள் அதை தண்டனைக்கு உட்படுத்த முயற்சிக்கும்போது, ​​அது சமூகத்திற்கும், உங்கள் குடும்பத்திற்கும், உங்களுக்கும் நல்லது என்று ஊக்குவிப்பதைப் போன்றதல்ல. தடுப்பு உத்திகளுக்கு செய்தி அனுப்புவது மிகவும் முக்கியமானது என்று நினைக்கிறேன்.

டாக்டர் மோகன், கோவிட் -19 மூன்றாவது அலைக்கு நாம் எதிர்நோக்குகையில், நாம் எதைச் செய்ய வேண்டும்? மென்மையான பக்கத்தைப் பற்றி பேசினோம். சாத்தியமான மூன்றாவது அலைக்குத் தயாராக இருக்க, பொதுவாக, நாம் செய்யக்கூடிய கடினமான பக்கம் ஏதாவது இருக்கிறதா?

பவித்ரா மோகன்: தவிர்க்க முடியாததாகத் தோன்றும் ஒரு விஷயத்திற்கு நாம் உண்மையில் எவ்வாறு தயாராகிறோம், அது எந்த வடிவத்தை எடுக்கும் என்பதை உண்மையில் கணிக்க முடியாது? முதல் காலகட்டத்தில், பல காலாண்டுகளில், இந்த நேரத்தில் அமைந்திருப்பதாகத் தோன்றும் மனநிறைவு இல்லாதிருப்பது முதல் முக்கியமான விஷயம் என்று நான் நினைக்கிறேன்.

கிராமப்புற சுகாதாரப் பார்வையில், நாம் செய்ய வேண்டிய பல விஷயங்களில் கவனம் செலுத்துங்கள், இரண்டாவது அலையின் முடிவை நோக்கி ஒன்றிணைந்தன. ஏனெனில், ஆச்சரியப்படத்தக்க வகையில், கிராமப்புறங்களில் உள்ள நமது பொது சுகாதார அமைப்புகள் பாரம்பரியமாக அவசரநிலைகளை நிர்வகிக்க உதவவில்லை, சாதாரண காலங்களில் சிறிய அவசரநிலைகள் கூட. கோவிட் -19, ஒரு பெரிய அவசரநிலை மற்றும் இதுபோன்ற அவசரநிலைகளை நிர்வகிப்பதற்கான பொது சுகாதார வசதிகளின் திறன் குறைவாகவே உள்ளது. உடனடியாக, இரண்டாவது அலையின் அனுபவத்தைப் பயன்படுத்தி, அதை அதிகரிக்க வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக, கோவிட் -19 மற்றும் பிற போன்ற சுவாச அவசரநிலைகளை நிர்வகிக்கும் திறன் நம்மிடம் உள்ளது என்பதை உறுதிப்படுத்த கோவிட் -19 ஐ பயன்படுத்தவும். ஆக்ஸிஜன் கிடைப்பது அதன் ஒரு பகுதியாகும், ஆனால் சரியான அறிவு, திறன்கள், நெறிமுறைகள் மற்றும் பரிந்துரை முறைகள் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருப்பது மிகவும் முக்கியமானது, இப்போது நாம் அதைச் செய்யாவிட்டால், இரண்டாவது அலைகளில் பற்பல பகுதிகளில் செய்ததைப் போலவே மூன்றாவது அலையிலும் இதேபோன்ற முட்டாள்தனத்தை நாங்கள் செய்வோம்.

இரண்டாவது அலையில், இது ஓரளவிற்கு, குறிப்பாக கிராமப்புறங்களுக்கு நிர்வகிக்கூடியதாக இருந்தது, ஏனென்றால் மிகவும் தாமதமாகவும் பாரம்பரியமாகவும் யாரும் இதை எதிர்பார்க்கவில்லை, கிராமப்புறங்களில் நமக்கு வலுவான பொது வசதிகள் இல்லை. ஆனால் மூன்றாவது அலை நிர்வகிக்க முடியாததாக இருக்கும். கிராமப்புறங்களில் திறன்கள், தரப்படுத்தப்பட்ட நெறிமுறைகள், பரிந்துரை அமைப்புகள் மற்றும் ஊழியர்களை மேம்படுத்துவது முற்றிலும் முக்கியமானதாக இருக்கும். மூன்றாவது அலையை நியாயமான நேரத்தில் கண்டறிவதை உறுதி செய்ய கண்காணிப்பு மிக முக்கியமானதாக இருக்கும். ஒட்டுமொத்தமாக நாம் மீண்டும் முட்டாள்தனமாகச் செய்தோம், அதில் இரண்டாவது அலையின் தோற்றத்தை நாம் கண்டறியவில்லை.

இறுதியாக, நான் சொன்னது போல், மனநிறைவு இல்லாமல் இருப்பது மற்றும் மோசமானவற்றுக்குத் தயாராவது என்பது ஒரு பொது சுகாதாரக் கண்ணோட்டத்தில் மிகவும் முக்கியமானது. இரண்டாவது அலையின் முடிவில் நாம் செய்த காரியங்களில் ஒன்று, கிராமப்புறங்களில் 30 முதல் 50 கிலோமீட்டருக்குள் ஆக்சிஜன் கிடைக்கக்கூடிய சில இடங்களாவது இருக்க வேண்டும். பரிந்துரை இல்லாத நிலையில், அது இன்னும் வெகு தொலைவில் உள்ளது. நமது முதன்மை மற்றும் சமூக சுகாதார மையங்களை மக்கள் வசிக்கும் இடத்திற்கு நெருக்கமாக சித்தப்படுத்த வேண்டும், அவசரநிலை மற்றும் கோவிட் -19 போன்ற ஒரு தொற்றுநோயைமற்றும் பிறவற்றை நிர்வகிக்க முடியும். இவை அனைத்தையும் களத்தில் வைப்பதற்கும் சுமார் ஐந்து முதல் ஆறு மாதங்கள் வரை ஒரு குறுகிய சாளரம் இருப்பதாக நான் நினைக்கிறேன்.

டாக்டர் பட், கோவிட் -19 இன் கற்றல்களை கோவிட்டைத் தாண்டி எவ்வாறு பயன்படுத்துவது, இதனால் நமது கிராமப்புற சுகாதார அமைப்பை வலுப்படுத்த முடியும்?

ஆர்.பி: [கோவிட் -19 நெருக்கடிக்கு நன்றி], தேசிய நனவில் ஆரோக்கியம் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. சமூகங்களில் இருந்து, சிறிய நகர்ப்புறத் தொகுப்பில் அல்லது கிராமப்புறங்களில் ஒருவர் பெறும் பதிலை பொறுத்தவரை, மக்கள் தங்கள் உடல்நலத்தில் கவனம் செலுத்த வேண்டியதன் அவசியம் குறித்து விழிப்புடன் இருக்கிறார்கள், இது இப்போது கிட்டத்தட்ட தினசரி உரையாடலின் ஒரு பகுதியாகும். அனைவருக்கும் சிறந்த ஆரோக்கியத்திற்காக ஒரு ஆதரவான சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை உருவாக்க ஒன்றிணைந்து வரும் இலாப நோக்கற்ற நிறுவனங்கள், பெருநிறுவன சமூக பொறுப்புணர்வு போன்ற ஏராளமான அரசாங்க முயற்சிகள் உள்ளன. நான் உண்மையிலேயே நம்பிக்கைக்குரியதாகக் கருதும் பகுதி என்னவென்றால், அது உடல் ஆரோக்கியம் மட்டுமல்ல, மன ஆரோக்கியத்தைப் பற்றி ஒரு பெரிய உரையாடல் நடந்துள்ளது, நோய்த்தடுப்பு சிகிச்சையைப் பற்றி ஒரு பெரிய உரையாடல் உள்ளது. முதன்மை சுகாதாரம் அல்லது தடுப்பு ஆரோக்கியத்தின் இந்த அம்சங்கள் அனைத்தும் புறக்கணிக்கப்பட்டன அல்லது நீண்ட காலமாக அவற்றின் காரணமாக இருந்த கவனத்தைப் பெறவில்லை, இப்போது முக்கிய நீரோட்டத்தில் பேசப்படுகின்றன. உடல்நலம் மற்றும் நல்வாழ்வின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் பற்றி தேசிய தொலைக்காட்சியில் கடைசியாக இந்த வகையான விவாதங்களை நாங்கள் எப்போது செய்தோம்? நோய் மட்டுமல்ல அல்லது பொது சுகாதார அமைப்பில் ஏதேனும் தவறு நடந்தால், நாம் ஆரோக்கியத்தின் தடுப்பு மற்றும் பராமரிப்பு அம்சத்தை பற்றியும் பேசுகிறோம். அது வந்த விஷயங்களில் ஒன்றாகும்.

தொடர எதிர்பார்க்கும் மற்ற உரையாடல், இந்த ஸ்வஸ்த் சமூக அறிவியல் கூட்டணியுடன் உள்ளது, அங்கு நாம் நடைமுறையில் ஒரு சமூகம் என்று அழைக்கப்படுவதை உருவாக்குகிறோம். மோகன் தாய் மற்றும் குழந்தை ஆரோக்கியம் குறித்த ARMMAN போன்ற ஒரு முன்முயற்சி, நாடு முழுவதும் இருந்து வெவ்வேறு முயற்சிகளை இணைத்தல், அவர்கள் பணியாற்றும் சமூகங்களுக்கு சிறந்த நடைமுறைகளைக் கற்றுக்கொள்வதற்கும் எடுத்துச் செல்வதற்கும் யோசனை உள்ளது. எனவே அது எதிர்காலமாக இருக்கும். இப்போது, ​​கோவிட் -19 இன் சவாலை எதிர்கொள்ள நாம் இந்த [கூட்டணியை] பயன்படுத்துகையில், தொற்றுநோயற்ற நோய்கள் அல்லது தொற்று நோய்கள் அல்லது தொற்றுநோய்களின் புதிய அலைகள் என, மற்ற எல்லா சுகாதார நெருக்கடிகளுக்கும் சேவை செய்யக்கூடிய ஒன்றாகும்.

உங்களின் கருத்துகளை வரவேற்கிறோம். கருத்துகளை respond@indiaspend.org என்ற முகவரிக்கு அனுப்பலாம். மொழி, இலக்கணம் கருதி அவற்றை திருத்தும் உரிமை எங்களுக்கு உண்டு.
Next Story